Berichten

“Ontneem nooit iemand zijn hoop. Misschien is dat het enige dat hij nog heeft” – anoniem

Het is duidelijk dat de wereld niet snel meer wordt zoals-ie was. Er zijn zelfs mensen die zeggen dat dat juist de bedoeling is. Dat onze oude manier van leven niet meer houdbaar is en dat dit de manier is waarop de natuur voor zichzelf zorgt. Andere mensen zijn juist heel somber over de gevolgen van de Corona-crisis op het gebied van economie, het huiselijk geweld dat toeneemt, de kans op nieuwe virussen.

Als ras-optimist (die het nu soms ook even moeilijk heeft) ben ik ervan overtuigd dat het belangrijk is om hoop te houden. Hoop dat we hier als mensheid sterker, wijzer en nederiger uit zullen komen. Sterker omdat we leren dat een gezond immuunsysteem bepaald geen luxe is. En wijzer omdat we beseffen hoe verbonden we zijn, dat we met zijn allen in hetzelfde schuitje zitten op deze planeet en dat we elkaar keihard nodig hebben. Nederiger omdat we meer respect zullen hebben voor de natuur en zullen beseffen dat niet alles draait om economie en consumptie.

Om jouw hoop een beetje te voeden heb ik vijf korte, hoopgevende filmfragmenten opgezocht. Je vindt ze hieronder, maar eerst een kort stukje over de wetenschap van Hoop.

Wat zegt de wetenschap over hoop?

Sinds enige decennia houdt de wetenschap zich met hoop bezig. Waar dit aanvankelijk neerkwam op het reduceren van wanhoop of hopeloosheid vanwege het verband met suïcide en depressie, is met de komst van de positieve psychologie het accent verschoven naar het stimuleren en cultiveren van hoop an sich. Zo vonden de onderzoeker Ai en zijn collega’s bij onderzoek naar oorlogsvluchtelingen dat er een verband is tussen het hebben van hoop en posttraumatische groei (i.e. sterker uit moeilijke situaties komen). De medisch specialist en onderzoeker Jerome Groopman omschrijft hoop als ‘het positieve gevoel dat we ervaren als we mogelijkheden zien voor een betere toekomst. Hij maakt daarbij onderscheid tussen ‘hoop’ en ‘valse hoop’, waarbij in het tweede geval gevaren en risico’s niet worden gezien of erkend en in het eerste geval wel. De positieve psycholoog Charles Snyder toonde aan dat er een sterk verband is tussen optimisme en hoop.

Hoop is een reis

Hij beschrijft in zijn boek ‘the psychology of hope’ hoe je hoop kunt zien als een reis. Voor een reis zijn drie dingen nodig: een bestemming, een routekaart en een vervoermiddel. Het helpt dus als je een doel formuleert waar je naar toe kunt werken. Volgens Snyder omschrijven hoopvolle mensen dit doel duidelijker dan niet-hoopvolle mensen. Ook ‘de routekaart’ pakken zij anders aan: zij maken een gedetailleerder stappenplan met meer kleine en overzichtelijke stappen dan niet-hoopvolle mensen. Ook denken zij meer na over alternatieve routes voor als het tegen mocht zitten. Tenslotte zien hoopvolle mensen vaker zichzelf achter het stuur zitten van het vervoermiddel. Zij beseffen dat zij zelf iets moeten doen om tot verandering te komen en zijn ook in staat zichzelf te motiveren om daadwerkelijk ‘op reis te gaan’. (Bron: F. Bannink)

Mijn eigen recept voor hoop

Omdat ik hoopvol en optimistisch in het leven wil staan – juist ook in tijden van crisis –  besef ik dat ik die zaken zal moeten onderhouden. Dat doe ik door te mediteren, actief dankbaarheid te oefenen en vooral: door bewust geestelijk te consumeren. Daarmee bedoel ik dat ik sommige dingen wel in mijn hoofd stop en anderen dingen niet of met mate. Zo kijk ik beperkt naar het actuele nieuws en lees ik liever de opbouwende analyses en achtergronden op de Correspondent. Ik kijk naar comedy om mijn humor-spier te blijven trainen. Ik lees over oosterse en westerse filosofie en ontdek ideeën die de tand des tijds (en vele epidemieën) hebben doorstaan. Ik kijk en lees mensen die mij inspireren.

Wat geeft jou een beetje hoop? Laat het weten in een comment hieronder!

Wil je ook hoop verspreiden? Deel dan ajb deze blog met je netwerk!

Wil je zelf groeien in hoop, optimisme en veerkracht? Schrijf je dan in voor onze gratis cursus positieve psychologie!

Vijf filmfragmenten over hoop

Face Covid

Kijk naar deze animatie van ACT-goeroe Russ Harris die wijze tips geeft om mentaal met COVID 19 om te gaan.

The school of life – How to Get Through This Crisis

Luister naar Alain de Botton die ad.h.v. passende beelden vertelt hoe we hier goed en wijs doorheen komen.

Matthew McConaughey shares message of hope amid coronavirus pandemic

Matthew vertelt je in 1.5 minuut wat we hiervan kunnen leren.

A Steady Heart in Time of Coronavirus with Tara Brach

Hier zie je hoe de wijze, grappige en compassievolle Boeddhistisch psychologe Tara Brach moed geeft aan de wereld.

Het Rotterdams Philharmonisch orkest

Zie hoe de leden van dit orkest vanuit huis, via zoom, nog steeds prachtige muziek maken.

 

 

We leven in een bizarre tijd, vind je niet?

Een tijd met gigantische risico’s en fantastische kansen.

De risico’s kun je – denk ik – zelf wel bedenken

Je hoeft het journaal maar aan te zetten of een krant open te slaan en je ziet meer dan een mens kan verwerken. Precies om deze reden doe ik dat maar met mate.

En de kansen?

Daar moet je wat meer voor zoeken, maar die zijn er natuurlijk ook. Denk aan alle wijsheid en kennis die steeds meer beschikbaar komt voor iedereen ter wereld met een internet verbinding. Denk aan de wonderlijke uitvinding van Ben Feringa: zijn ‘Moleculaire Motoren’ die misschien wel een doorbraak betekenen in de strijd tegen Kanker. Of aan de held Vincent die met gevaar voor eigen leven twee kinderen uit een brandende auto redde. Of aan het waargebeurde verhaal achter de film ‘les Intouchables’. En om deze reden kijk ik graag naar TED.com en lees ik ‘The optimist’.

Dat is het gekke van deze tijd: het is er allebei. Reden tot pessimisme en reden tot optimisme. Cynisme en vertrouwen. ‘Angst, wanhoop en haat’ aan de ene kant en ‘Liefde, hoop en inspiratie’ aan de andere kant.

Hoe hier nu mee om te gaan?

Mij helpen deze 5 woorden:

Wat je aandacht geeft groeit

Als ik de ochtend begin met het lezen van het vele slechte nieuws in de krant dan zie ik vervolgens egoïsme in de mensen die voordringen bij de trein.

Als ik de dag begin met meditatie dan zie ik liefde in de Marokkaanse medewerker bij de fietsenstalling die iedereen allerhartelijkst een fijne dag wenst.

Zo optimistisch als ik me voelde bij de Verkiezing van Barack Obama, zo pessimistisch voelde ik me bij de verkiezing van Donald Trump.

Gelukkig duurde dat pessimisme maar even…

Want er fluistert iets dat al het slechte nieuws overstemt

Heel lang was het maar een vaag vermoeden. Maar afgelopen week kwamen er drie dingen op mijn pad die over precies hetzelfde lijken te gaan. Bijzonder, want het eerste was een oproep van een man die de liefde van zijn leven verloor; het tweede is een korte tekst uit 1148 en het derde is een ‘feel good’ – filmpje dat ik altijd graag vertoon tijdens trainingen. En ik ga ze alle drie met je delen als een lekkere sandwich: twee filmpjes met de tekst ertussenin… (o:

Hier komt het eerste filmfragment

Je ziet Mohamed El Bachiri, moslim en inwoner van de Belgische wijk Molenbeek die een inspirerend pleidooi houdt en oproept tot een ‘jihad van liefde’.

Nou, als dit je hart niet raakt…

Dan komt hier de tekst die ik tegen kwam in het boek ‘Non-duale coaching en therapie’ van Alexander Zöllner, oprichter van Art of Life.

De tekst stamt uit 1148 en wordt toegeschreven aan de Katharen. De oorspronkelijke titel luidt: ‘de kerk van de liefde’. Omdat het woord ‘kerk’ voor heel veel mensen al een bepaalde betekenis heeft (positief, neutraal of negatief) en ik graag wil dat zo veel mogelijk mensen zich in deze tekst herkennen, ben ik zo vrij geweest om het woord ‘kerk’ te vervangen door het woord ‘club’. Hier komt-ie:

De club van liefde

Ze bestaat niet als vaste vorm, maar slechts door onderlinge overeenstemming van de mensen.
Ze heeft geen leden, behalve hen die voelen dat ze erbij horen.
Ze heeft geen concurrentie, want ze wedijvert niet.
Ze heeft geen eerzucht, want ze wil alleen maar dienen.
Ze trekt geen landsgrenzen, want dat doet de liefde niet.
Ze kapselt zich niet in, want ze probeert alle groepen en religies te verrijken.
Ze respecteert alle grote leraren aller tijden die de waarheid van de liefde openbaarden.
Wie ertoe behoort, oefent de waarheid van de liefde met zijn hele zijn.
Wie ertoe behoort, weet het.
Ze doet geen pogingen anderen te beleren; ze probeert alleen maar te zijn en door haar zijn te geven.
Ze leeft in de wetenschap dat de hele aarde een levend wezen is en wij een deel ervan zijn.
Ze weet dat de tijd van de laatste ommekeer gekomen is; weg van de ik-gehechtheid, uit vrije wil terug naar de eenheid.
Ze maakt zich niet met luide stem bekend, maar werkt in het vrije domein van het zijn.
Ze maakt een buiging voor allen die de weg van de liefde deden oplichten en hiervoor hun leven gaven.
Ze laat in haar rijen geen volgorde toe en geen starre opbouw, want de een is niet groter dan de ander.
Ze zegt geen beloning toe, noch in dit noch in een ander leven, alleen vreugde van het zijn in liefde.
Haar leden herkennen elkaar aan de wijze van handelen, aan de wijze van zijn en aan de ogen en aan geen ander uiterlijk gebaar dan de broederlijke of zusterlijke omarming.
Ze kennen geen vrees noch schaamte, en hun getuigenis zal altijd geldig zijn in goede alsook in slechte tijden.
De club van de liefde heeft geen geheim, geen mysterie en geen inwijding, behalve een grote kennis van de macht van de liefde, omdat de wereld zal veranderen wanneer wij mensen dit willen, maar alleen doordat eerst wijzelf veranderen.
Allen die voelen dat ze erbij horen, horen erbij.
Ze behoren tot de club van de liefde.

Wordt jij hier ook stil van?

Ik werd niet vaak zó diep geraakt door de wijsheid van een tekst.

Tenslotte wil ik luchtig eindigen met een feel-good filmpje, maar nog steeds met diezelfde fluisterende boodschap.

Hier komt-ie:

‘Sometimes, security cameras catch something totally different’

Tsja, en hoe nu verder?

Ik weet het ook niet precies, maar ik hoop dat ik aan het einde van mijn leven kan zeggen: ik was meer deel van ‘de oplossing’ dan van ‘het probleem’…

En ik hoop dat jij en ik elkaar kunnen herkennen aan ‘onze wijze van handelen, onze wijze van zijn en aan onze ogen en aan geen ander uiterlijk gebaar dan de broederlijke of zusterlijke omarming.’

Ik wil hier graag afsluiten met de beroemde woorden van de Dalai Lama: ‘My religion is kindness’

PS: Vond je deze blog inspirerend of hoopgevend? Laat een reactie achter of deel hem met je netwerk!

Auteursrecht foto ‘helpende handen’:

<a href=’http://nl.123rf.com/profile_boarding1now’>boarding1now / 123RF Stockfoto</a>